The last Viking, van regisseur Anders Thomas Jensen(2025)
Verhaal over twee broers die geen fijne jeugd hebben gehad. De ene broer wordt dan ook crimineel, en de ander raakt psychisch in de war.
Wanneer de criminele broer een gevangenisstraf heeft uitgezeten en van zijn broer wil weten waar hij de buit heeft verstopt, is hij van identiteit veranderd.
Anker (Nikolaj Lie Kaas) heeft een bank beroofd en is naar de gevangenis gegaan.
De buit heeft hij toen de tijd weten te verstoppen en alleen zijn broer, Manfred (Mads Mikkelsen), weet waar.
Dan komt Anker na 15 jaar uit de gevangenis en gaat naar huis. Daar treft hij zijn zus aan en zijn broer. Maar zijn broer heet geen Manfred meer, maar John.
Naar John Lennon. Die van The Beatles.
Dus Anker flipt en begrijpt er helemaal niets van. Hij wil met zijn broer naar het ouderlijk huis. Waar hij en zijn broer zijn opgevoed.
Daar ergens heeft Manfred de buit verstopt. Dat heeft hij hem toen gevraagd.
De persoonsverwisseling van Manfred komt Anker wel heel slecht uit, maar hij neemt zijn broer mee naar een psychiatrisch ziekenhuis.
Daar maakt hij kennis met het hoofd van de afdeling. Die vertelt hem van een bepaald syndroom. Het komt er op neer dat Anker de persoon die zijn broer
heeft aangenomen heel serieus moet nemen. En omdat Manfred, John Lennon is, moeten de andere bandleden worden gevonden.
Gelukkig is er daar ook nog iemand, en na onderzoek komen ze ook nog mensen uit Zweden tegen.
Als de band helemaal bij elkaar is, zou het moeten werken. Maar het klinkt helemaal nergens naar en Anker verliest zijn geduld.
Daarbij komt dat niet alleen hij op zoek is naar de buit, maar zijn maat van toen de tijd ook.
Die heeft zijn deel er doorheen gedraaid en wil meer.
Uiteindelijk komen de broers aan bij het ouderlijk huis, maar John weigert mee te werken.
De film wordt voorafgegaan door een kort filmpje over een Viking koning. Zijn zoon is zijn arm bij een gevecht verloren. En nu laat de koning van alle
mensen de arm afhakken. Anders is het niet eerlijk. Als iedereen is gebroken, is niemand gebroken.
Geweldige film van de regisseur van onder andere "Adam's Apples". Keiharde zwarte Deense humor, met hier en daar geweld als onderdeel van het geheel.
Een film over trauma, wellicht PTSS, rouwverwerking en identiteit. Iedereen in de film gedraagt zich anders dan hij of zij in werkelijkheid is.
Ik heb echt keihard gelachen bij sommige scenes, maar ook weggekeken bij de scenes met geweld.
Dus een hele goede film, maar je moet van de Scandinavische zwarte humor houden.