Radical, van regisseur Christopher Zalla (2023)
De zesde klas van een basisschool in een Mexicaans
grensplaatsje heeft al jaren lang de laagste cijfers van het land.
Hier komt verandering in bij de komst van een nieuwe leraar. Hij gooit
het over een andere boeg , en laat het kind centraal staan.
We zitten in Matamoros, een grensplaatsje in Mexico.
Hier regeren angst en drugs.
Er staat ook een basisschool, Jose Urbina Lopez. Deze school
heeft een slechte reputatie, en niemand wil er eigenlijk werken.
De zesde klas van de school heeft al jaren de laagste
slagingspercentages van het land.
En alweer moet de directeur op zoek naar een nieuwe docent.
Sergio wil wel graag werken met deze klas. Hij hoopt met een nieuwe
methode al het traditionele te doorbreken.
En gaat uit van het potentieel van ieder kind.
De eerste dag is hij druk bezig met alle stoelen en tafels om te
gooien. Het lokaal is niet langer een leslokaal, maar een oceaan.
En de tafels en stoelen zijn de reddingsboten. Tja, zijn er genoeg
reddingsboten?
De kinderen doen eerst lacherig, maar naar mate de ochtend vordert,
raken ze toch met elkaar in gesprek en stellen ze vragen.
En dat is nu juist wat meester Sergio bedoelt.
Maar we krijgen ook te zien waar deze kinderen leven, en hoe.
Een heel slim meisje, Paloma, woont met haar vader naast een
vuilnisbelt. Als ze het schoolplein opkomt, houdt iedereen zijn neus
dicht.
Het meisje heeft op de vuilnisbelt een eigen schat gevonden. Een schat
aan kennis.
Een ander meisje heeft een vader en een moeder die allebei werken. De
een heeft nachtdienst, en de ander heeft dagdienst.
Het meisje moet voor de andere kinderen zorgen.
Een jongen, Nico, heeft geen ouders meer, en woont aan de rand van het
stadje in een soort strandhuis. Hij wordt opgevoed door zijn grote
broer.
Die is al actief in de drugshandel. De jongen speelt af en toe voor
koerier.
Het hoofd van de school, of directeur vindt het allemaal maar vreemd,
maar hij krijgt toch sympathie voor de kleine idealist.
De collega's van Sergio moeten er niets van hebben. Het gaat hen alleen
maar om het salaris en dat wordt mede bepaald
door een goed cijfer voor de eindtoets van de klas.
Sergio is vastbesloten door te zetten, maar gaat zijn plan lukken in
dit stadje vol corruptie, armoede en alles wat daarmee samenhangt?
Dit is een film gebaseerd op ware gebeurtenissen.
Er is echt een meisje geweest, die zo slim was als Paloma. En Matamoros
was in het nieuws.
De andere twee kinderen zijn erbij bedacht, maar maken dat de film nog
realistischer over komt, vind ik.
Mexico is natuurlijk hartstikke katholiek en de armoede maakt dat de
kinderen mee moeten helpen in de huishouding.
De rol van Sergio wordt gespeeld door een bekend acteur, Eugenio
Derbez. En de rol van Paloma wordt vertolkt door Jennifer Trejo.
Het gaat natuurlijk over dat dromen mag. Ook al ben je nog zo arm. En
dat ieder kind recht heeft op goed onderwijs.
Er zouden meer idealisten moeten zijn als Sergio, maar ook een docent
van een school moet eten.
Dat ook de corruptie is doorgedrongen op scholen zien we hier ook.
Sergio had een advertentie gezien dat de school een budget had gekregen
voor een computerruimte.
De directeur vertelde dat ze ooit computers hadden, maar die waren al
snel gestolen.
Daar hoef je niet voor naar Mexico te gaan om dat mee te maken. Helaas.
Het is een mooie film die je weer even met beide benen op de grond zet.
Op het Sundance Festival vonden ze dat ook.