Project Hail Mary, van Phil Lord, Christopher Miller (2026)
Doordat de zon langzaam uitdooft, is het voortbestaan van de aarde in gevaar. Een leraar natuurkunde moet samen met een team uit zoeken
hoe dit komt. Hij blijkt niet de enige te zijn wiens planeet in gevaar is en de krachten worden gebundeld met een buitenaardse levensvorm.Ryland Grace (Ryan Goslin) ontwaakt uit een kunstmatig coma in een ruimteschip. Hij lijkt een beetje op "the dude".
Nader onderzoek leert dat hij de enige overlevende is, en hij geen actieve herinneringen heeft van wat er is gebeurd.
Hij blijkt wel ineens van alles te weten: question?. Zo berekent hij dat met de brandstof die er nog is, het bijna 114 jaar duurt
voordat hij terug op aarde is.
We gaan terug in de tijd en Grace was ooit een natuurkunde leraar op een middelbare school.
Daarvoor had hij een theorie over dat het lijkt alsof de zon wordt opgegeten door een onbekende substantie. Niemand geloofde hem natuurlijk.
Tot vandaag. Hij krijgt bezoek van Eva Stratt (Sandra Hüller) van het Petrova Instituut. Eigelijk wordt hem vriendelijk verzocht mee te gaan.
Zijn theorie blijkt onderzocht en is waar. Er is een infrarode lijn die loopt tussen de zon en Venus. De Petrovalijn. Die is onderzocht.
En alle sterren lijken geïnfecteerd behalve één: Tau Ceti.
Dus de missie gaat dus naar Tau Ceti om uit te zoeken waarom deze ster niet is geïnfecteerd. Er wordt een taskforce opgezet, of eigenlijk is
ie er al, maar het wachten was nog op de wetenschapper die het uitgevonden had.
Er zijn samples teruggekomen vanuit de ruimte en die moeten worden onderzocht. Deze stof blijkt super sterk en gevaarlijk.
Weer in het ruimteschip is er ineens een ander ruimteschip zichtbaar. Grace ziet dat dit ook rondjes draait rond Tau Ceti.
Zou dit betekenen dat er nog een levensvorm is en dat die ook wordt bedreigd?
Deze film is van dezelfde schrijvers als "The Martian". Die moet ik dus ook nog gaan bekijken, maar dit vond ik een indrukwekkende film.
De film is lang, maar dat is niet erg. Er gebeurt veel en er wordt ook veel gewerkt met flashbacks.
Hoe is de onzekere Grace in het ruimteschip gekomen? En waarom is hij de enige? Hij gaat op onderzoek uit op zijn manier.
Het is een verhaal in een verhaal, want Grace moet zijn onzekerheid overwinnen.
Goslin speelt goed als de onzekere nerdy professor. En eigenlijk niets durft, buiten zijn comfortzone.
Hij heeft geen relatie en geen hond!
Tja.
Dan kun je het bij Sandra Hüller wel vergeten.
Zij zet het hoofd van de taskforce neer. Daar moest ik wel wat aan wennen. Want ze is natuurlijk Duits.
En in eerste instantie een vreemde eend in de bijt. Maar ze komt aardig terug.
De vergelijking met "The Martian" gaat op, maar ik moest ook denken aan "E.T.".
Het hele proces van de ontdekking van een ander ruimteschip tot de ontmoeting met de buitenaardse levensvorm en de communicatie,
worden heel erg mooi in beeld gebracht. Een film met een lach en een traan.
Mooi!