L'attachement, van Carine Tardieu (2024)
Het leven van een alleenstaande vrouw staat ineens op zijn kop, als haar buurman een tragedie meemaakt en zij er in wordt meegezogen.
Sandra (Valeria Bruni Tedeschi) woont alleen en heeft een boekwinkeltje.
Wanneer de vliezen van haar overbuurvrouw zijn gebroken, past zij tijdelijk op het zoontje Elliot (Cesar Botti) van vijf jaar.
Ze heeft ongetwijfeld een keer aangegeven dat als er iets was, dat ze altijd bij haar mochten aankloppen.
En dit was nu zo'n moment.
Maar het komt toch altijd ongelegen.
Elliot gaat aan de keukentafel zitten en bekijkt het huis zo eens en stelt haar allerlei vragen. Vragen die een kind stelt.
Sandra moet wennen aan de inbreuk op haar privacy, maar geeft het ventje antwoord.
Waarom woon jij alleen? Dat soort vragen.
Als Sandra naar haar werk moet, gaat Eliot mee. De overbuurvrouw heeft het telefoonnummer van een vriendin opgegeven, maar die is
op vakantie. Dan maar haar vriendin gebeld. Die heeft er een paar van zichzelf.
In de avond komt Eliot weer naar Sandra en later op de avond krijgt ze een heel naar telefoontje. Het kindje is geboren, maar de moeder
is overleden.
Buurman Alex (Pio Marmai) komt later Elliot ophalen, maar Sandra zegt dat hij hem moet laten slapen en nog even bij zijn moeder moet laten.
Later in de ochtend is Elliot al wakker. Alex, die niet zijn biologische vader is, moet nadenken hoe hij het slechte nieuws moet vertellen.
Maar Elliot komt zelf al met het antwoord. Hij is wel benieuwd naar zijn zusje, Lucille.Alex heeft het er behoorlijk moeilijk mee, want hij worstelt met heel veel zaken tegelijk. Had hij zijn vrouw nu overgehaald om een tweede
kind te nemen?
En dan gaat Elliot ook nog naar zijn echte vader? Sandra wordt de steun - en toeverlaat van zowel Elliot als Alex. Maar is dit wat ze echt wil?
Hier overkomt Sandra van alles waar ze niet om heeft gevraagd.
Ze woont bewust alleen in haar appartementje en heeft haar boekwinkeltje.
Plotseling staat daar een mannetje van vijf jaar op de stoep. En er groeit iets moois tussen die twee.
Sandra wordt ineens zijn surrogaatmoeder, nu zijn echte moeder is overleden.
Alex heeft steun nodig en troost. Hij is niet de biologische vader van Elliot, maar heeft hem wel opgevoed.
Zijn schoonmoeder kan het allemaal niet aan. Hij mist zijn vrouw, maar ook een vrouw in zijn leven.
En hij gaat zijn surrogaatvrouw zoeken, in Sandra.
En zo ontstaat er uiteindelijk een nieuwe familie, waarin Sandra ongemerkt een heel belangrijke rol inneemt.
Mooie film van mevrouw Tardieu, die je kunt kennen van "Otez-moi d'un doute".
Waarin zij ook speelt met elementen van een surrogaat vader.
Ik vond hem mooi, grappig ook, triest natuurlijk. Een film die veel onderwerpen aansnijdt: liefde, rouwverwerking, verlies, schuldgevoel en boosheid.