Bigbug, van Jean-Pierre Jeunet (2022)
In futuristisch Frankrijk maakt een ver ontwikkelde vorm van AI de dienst uit.
De Yonix willen de mens vernietigen. De huisrobots willen het gezin in een buitenwijk beschermen,
door ze op te sluiten in hun eigen huis. Uiteraard gaat dit niet zonder slag of stoot.
Iets wat lijkt op een voorfilmpje is echt. De mens wordt voor aap gezet door de Yonix.
Ze spelen een rol in "Homo Ridiculus".
Ieder huis heeft een aantal huisrobots.
In het gezin van Alice (Elsa Zylberstein) is het niet anders.
Er is een kamermeisje, een schoonmaakrobot, een hoofdrobot, en een die we niet zien, maar van alles kan regelen.
Monique (Claude Perron) is het kamermeisje, en lijkt net echt. Dat wil zeggen ze ziet er redelijk menselijk uit.
Het lijkt allemaal alsof iedereen aan de aanwezigheid is gewend van de robots.
Maar dan is er op schermen te zien dat een hoge vorm van AI de de zaken ontregelt. Er ontstaan vertragingen, uitval.
De Yonix, allemaal gespeeld door Francois Levantal, willen de macht van de mens overnemen, en niet meer in dienst staan van.
Alice heeft Max uitgenodigd bij haar thuis. Om elkaar beter te leren kennen. Hij heeft zijn zoon meegenomen. Want?
Max wil haar het liefst met haar het bed in. Maar dat gaat zo maar niet. Alice wil veroverd worden en nog meer.
Ondertussen loopt de zaak in de wereld met de Yonix behoorlijk uit de hand. De huisrobots houden een vergadering en besluiten de deuren
op slot te doen. Om hun familie te beschermen.
De Yonix vinden dit maar niets en stellen de airco buiten gebruik.
Nu is het al best warm buiten, maar nu wordt het nog warmer.
De buuf heeft geen bereik, en komt even buurten. Voor haar wordt een uitzondering gemaakt. Ze mag er in. Maar verder niemand er in of er uit.
Of toch wel. De "personal trainer" van buurvrouw kan natuurlijk niet alleen blijven.
En als het gezelschap compleet is, komen er geheimen naar de oppervlakte.
Je zit met zijn allen opgesloten en kan dus nergens heen. Dus ontstaan er gesprekken. De huisrobots leren de personal trainer van buuf kennen, en
vragen hem om advies. Hoe kunnen ze nog menselijker overkomen.
En dan wordt het eng.
Jean-Pierre Jeunet is de regisseur van Amélie, en dan moet er een belletje gaan rinkelen.
Want die film was heel kleurrijk en zat vol met grappige details.
Nou, deze film ook dus. De kleuren van het huis. De robots natuurlijk.
Einstein is de opperrobot en is eigenlijk een hoofd met metalen haren.
Degene die de poppen gemaakt heeft, of de pakken, is behoorlijk los gegaan. En niet zonder succes!
Ik vond de Yonix, of eigenlijk het karakter van Francois Levanthal ontzettend eng. En helemaal als hij ging lachen.
Goed gedaan, dus!
En ja, of de huisrobots het huis gaan overnemen, is een kwestie van tijd. Maar hoe zit het met de rest?
Robots of AI leert zichzelf van alles aan. Dit wordt heerlijk weergegeven in het feit dat de robots meer menselijk willen worden.
Indien dit echt gebeurt, dan is het oppassen.
Want dan zjin robots niet meer te onderscheiden meer van echte mensen, van vlees en bloed.
Zeker de moeite waar om te kijken!