The Passion of The Christ, van regisseur Mel Gibson (2003).
The Passion of The Christ is een film over de laatste twaalf uren van het leven van Jezus van Nazareth.
De film opent in een Olijventuin (Getsemane) waar Jezus naartoe gaat om te bidden na het Laatste Avondmaal. Hij is hier samen met zijn volgelingen.
Jezus verzet zich tegen de verlokkingen van Satan. Judas, omgekocht door de Farizeeërs, brengt hen naar de plek te brengen waar Jezus is.
Zijn volgelingen verzetten zich hevig, maar kunnen de arrestatie niet voorkomen. Jezus wordt binnen de stadsmuren van Jeruzalem gebracht,
waar de leiders van de Farizeeërs hem confronteren met beschuldigingen van heiligschennis en hem ter dood veroordelen.
Jezus moet voor Pilatus verschijnen, de Romeinse Gouverneur van Palestina. Pilatus krijgt de beschuldigingen van de Farizeeërs te horen.
Omdat hij zich bewust is van het risico van een hoogoplopend politiek conflict richt Pilatus zich tot Koning Herodes.
Herodes stuurt Jezus terug naar Pilatus en legt de beslissing neer bij het volk dat mag kiezen tussen Jezus en de crimineel Barrabas.
De menigte kiest ervoor om Barrabas vrij te laten en Jezus tot de dood te veroordelen.
Jezus wordt overgedragen aan de Romeinse soldaten en wordt vervolgens gegeseld.
Onherkenbaar door de mishandelingen wordt hij voor Pilatus gebracht die hem wederom aan het volk toont alsof hij wil zeggen: “is het nog niet genoeg zo?”
Dat is het niet en terwijl Pilatus zijn handen wast in onschuld geeft hij zijn manschappen het bevel de wens van het volk uit te voeren.
Jezus wordt gekruisigd maar moet eerst zijn kruis door de straten van Jeruzalem naar de berg Golgotha torsen.
Op de berg wordt Jezus aan het kruis genageld en ondergaat hij zijn laatste verzoeking; de angst dat hij door zijn Vader in de steek is gelaten.
Hij overwint zijn angst, kijkt naar Maria zijn heilige moeder en doet dan een uitspraak die alleen zij volledig kan begrijpen: “het is volbracht.”
Dan sterft hij: “Ik draag mijn geest over aan Uw handen.”
Op het moment dat hij sterft neemt de natuur de overhand en het wordt donker.Een overdonderende film voor iedereen, ongeacht of je nu gelovig bent of niet. De film opent niet met een titelrol met wie er meespeelt, maar je zit meteen in de olijventuin.
Het is een prachtige film met Jim Caviezel in de rol van zijn leven. Na de 126 minuten moet je even bijkomen en heb je tijd nodig om het te verwerken.
Mel Gibson wilde aanvankelijk de film zonder ondertitels uitbrengen, omdat hij van mening was dat de beelden voor zich moesten spreken.
Ik denk dat hij daar gelijk in heeft gehad.
Maar uiteindelijk heeft hij toch gekozen, om het Armeens - en Latijns gesprokene, te ondertitelen.
De afgrijselijke afranseling door de Romeinse beulen, die er onder invloed van de nodige wijn lol in krijgen.
Het bloed spat er af en als ze klaar zijn en Jezus is weggehaald ligt er een grote plas bloed, die Maria later opveegt met een doek.
Ook de weg naar de berg wordt getoond en hoe hij zijn eigen kruis moet dragen. Je ziet een hoopje mens, maar hij moet en zal zijn kruis dragen.
Je ziet ook dat onderweg, eenmaal buiten Jeruzalem, het volk anders reageert. Haat maakt plaats voor medelijden.
Een 'door de Romeinen uitverkorene' Joodse man mag het kruis dragen als Jezus hiertoe zelf niet meer in staat is.
In eerste instantie heeft de man zoiets van, "heb ik dat". Maar gaandeweg spreekt hij Jezus zelfs moed in.
Zelf een atheïst, heb ik de film bekeken en gedacht: wat een stelletje sukkels, die Joden. Zij hebben zelf dus de dood van hun leider op hun geweten.
Maar ik zie het verhaal van Jezus meer als een overlevering, sprookje, mythe, noem maar op. Als mensen hier kracht uit kunnen putten, is dat prima.
Ik denk dat iedereen zelf zijn verantwoordelijkheid moet dragen, en niet de boel afschuiven op iets anders. Maar ja, het geloof heeft enorm veel macht,
en is ook verweven met de politiek. Kijk maar naar de arme landen, of hier naar kleine gemeenschappen. Ga je niet naar de kerk, dan hoor je er niet
bij. Dat is natuurlijk suf. Want als ik het goed heb begrepen is de kerk een gebouw waar iedereen zich veilig moet voelen.
Ik vind dat Mel Gibson, die zelf ook een groot deel van de financiering op zich heeft genomen, een mooi project heeft afgeleverd.
Een film, mits je er aan toe bent, die heel mooi is en zeker het bekijken meer dan waard!
Ik geef wel een tip mee: ga naar de film zonder vooroordelen, anders kun je hem niet genoeg 'voelen'.