Dogtooth, van Yorgos Lanthimos (2009)
Griekse ouders houden hun inmiddels volwassen kinderen gevangen in en om hun huis. Er gelden bijzondere regels en ze mogen onder
geen beding het terrein af, anders volgen er consequenties.
Drie jongvolwassenen lijken naar een taalles te luisteren op een oude cassetterecorder. Maar dit zijn geen taallessen. Op de cassette worden woorden
gekoppeld aan een willekeurige betekenis.
De twee jonge vrouwen en de jonge man doen spelletjes. Er worden geen namen genoemd.
De vader werkt in een fabriek.
Iedere week neemt hij een vrouw van de beveiliging van zijn fabriek mee naar zijn huis. Tijdens deze rit is zij geblinddoekt.
Eenmaal aangekomen in het huis heeft ze dan seks met de jonge man.
De seks gaat mechanisch. Eerst trekt ze hem af en daarna gaan ze over tot de daad zelf.
Hierna komt Christina de woonkamer in en praat met de vrouwen. Soms ruilt ze iets met hen tegen een likbeurt.
Er is een zwembad bij het huis en om het huis is een omheining. Dat is de grens.
Indien de kinderen vragen stellen geven de ouders antwoord, maar dat is niet conform de realiteit.
Zo zijn katten nare beesten die mensen eten. De ouders gooien regelmatig speelgoedvliegtuigjes in de lucht, die dan echt moeten lijken.
Op een keer wordt de vader aangevallen door een kat. Hij zit helemaal onder het bloed, en vertelt dat hun broer is vermoord door de kat.
Of de moeder vertelt dat ze zwanger is van een tweeling en een hond.
Oh ja, je bent pas volwassen en mag het ouderlijk huis verlaten als jouw hoektand er uit valt (dogtooth).
Er komen scheurtjes in het ideaalbeeld van de ouders, wanneer Christina videobanden meeneemt naar het huis.
De oudste dochter weet ze te ruilen tegen een likbeurt.
Wanneer ze in het geheim de banden bekijkt, gaat ze dingen nadoen die ze gezien heeft...Jazeker. Dit is inderdaad het werk van Yorgos Lanthimos. Hij van "The Lobster", en "The Killing of a sacred deer".
Wederom spelen dieren een rol in zijn film.
De katten zijn slecht dus wordt er geblaft tegen de katten om hen weg te jagen.
Het huis is een veilige plek. En de omheining houdt de buitenwereld weg. De regels zijn er nu eenmaal.
Je kunt ze uitleggen als regels van een overheid of Europa, waar niet iedereen het mee eens is, dus...
De vader beschermt zijn kinderen, en de moeder moet ze verzorgen en kinderen baren. Verder toch niet.
Het kan natuurlijk ook een pamflet zijn tegen fakenews, waar we met zijn allen erg voor moeten oppassen.
Het is een absurdistisch schouwspel, waarbij je vaak denkt of die regissseur wel goed bij zijn hoofd is.
Maar dat is het leuke van een boek of een film: alles kan.
Dit was de eerste film van Lanthimos en hiermee zette hij zich goed op de kaart. De film stond al een tijdje op mijn kijklijstje, en de afgelopen tijd een paar x bekeken.