Bullet Train, van regisseur David Leitch (2022)
Een huurmoordenaar krijgt, na een tijdje afwezig te zijn geweest, een laatste klus toegewezen.
Hij moet een koffertje stelen aan boord van de hogestelheidstrein van Tokyo naar Kyoto.
Laten er nu net ook diverse andere huurmoordenaars aan boord zitten.
En op de een of andere manier hebben ze een connectie met elkaar.
In Tokyo is Wataru, het zoontje van huurmoordenaar Yuichi Kimura (Andrew Koji) van een flatgebouw geduwd. In het ziekenhuis vecht hij voor zijn leven.
Vader Yuichi zweert wraak. Dat kan want hij krijgt een briefje met een bekentenis en een instructie, om aan boord te gaan van de Bullet Train.
De raad van zijn oude vader slaat hij in de wind.
Brad Pitt speelt Ladybird, een huurmoordenaar die er een tijdje uit is geweest.
Hij heeft therapie gehad en via zijn handler krijgt hij telefonisch instructies en begeleiding.
Hij valt in voor Carver, een zieke collega. Maar zijn handler denkt dat hij dit wel kan.
Er is een koffertje aan boord van de trein dat hij moet stelen. Zijn handler pikt hem dan op aan het eind van de rit in Kyoto.
Al op het perron gaat het mis. Hij botst tegen een zenuwachtige Japanner aan, en verliest de sleutel van zijn kluisje en ticket.
De Japanner is Kimura die op zoek is naar een bepaald stoelnummer, dat op het briefje staat.
Op de stoel zit een schoolmeisje. Dat kan toch niet? Toch wel. Kimura wordt getaserd.
Ook aan boord zitten Tangerine en Lemon. Zij moeten zorgen dat de koffer en de zoon van de maffiabaas heelhuids in Kyoto aankomen.
De twee mannen zijn ook huurmoordenaars en worden de tweelingbroers genoemd.
De een is een blanke gladjakker, en de ander is een grote donkere vent, die afgaat op intuitie die hij heeft geleerd van de kinderserie, Thomas de stoomlocomotief.
Wanneer Ladybug het koffertje heeft en van boord wil gaan, staat een andere boef voor zijn neus : "The Wolf". Die heeft nog een appeltje te schillen
met Ladybug, want hij denkt dat hij zijn vrouw heeft vermoord, met een bepaald gif.
Over gif gesproken. Er is ook nog een giftige slang gestolen uit de dierentuin in Tokyo en die is ook aan boord van de trein.
Ladybug herinnert zich vaag weer zaken over zijn ontmoeting met de andere huurmoordenaars.
De rol van het schoolmeisje, Prince, blijft lang onduidelijk, totdat blijkt dat zij de boel manipuleert.
Er worden flink wat kogels afgevuurd en met messen gegooid, dus vallen er doden.
En dan is het de vraag wie het haalt tot Kyoto, want ze zijn allemaal aan elkaar gewaagd.
Deze film had ik al eens voorbij zien gaan op Netflix een paar jaar geleden, en de trailer bekeken. Zo op het eerste gezicht leek hij me te
geweldadig. Maar van de week toch maar bekeken, en ik heb me prima vermaakt.
Er zit actie in, snelheid en hele droge humor. Veel geweld, maar cartoonesk, dus heel erg over the top.
Bij ieder onderdeel van de film volgt eerst een uitleg.
Dat heeft de regisseur leuk gedaan, zodat het lijkt of je naar een strip zit te kijken.
Brad Pitt speelt een geweldige rol als Ladybug, die pech aantrekt. Maar eigenlijk komt hij overal goed weg.
Ik vond Joey King die het schoolmeisje speelde, heel eng. Een soort vrouwlijke vorm van Chuckie.
De tweelingbroers waren ook hilarisch Brian Tyree Henry, als Lemon, en Aaron Taylor-Johnson, als Tangerine.Het blijkt dus dat heel veel op het lot wordt gegooid, maar je kunt zaken ook afdwingen.
De maffiabaas, White Death, is eigenlijk Russisch. En dat is vreemd voor de Japanse Yakuza baas.
Maar ook dat verhaal wordt in de ruim 2 uur durende film uitgelegd.
De humor is droog, een beetje in de stijl van Deadpool, maar ook weer niet.
Grappig want Reynolds heeft een camio als de zieke huurmoordenaar Carver.
De handler van Ladybug is tot het einde een stem. En dan denk je, wie is dat nou?
Ga ik niet verklappen.
En je moet zeker niet opstaan als de aftiteling begint, want dan is de film nog niet aftgelopen.